Ladiesrun 2016

Afgelopen zondag was het zo ver, de Ladiesrun Eindhoven! Gekleed in het roze stapte ik op mijn fiets. In de verte zag ik de roze ballonnen al hangen, dus hoefde ik niet lang te zoeken. Toen ik mijn nicht gevonden had waren we klaar om van start te gaan! Lees snel verder om te lezen hoe het ging.

We begonnen met de warming-up in de knallende zon. De Ladiesrun begon om 10.30, maar ik was op tijd dus startte we vooraan. Die nacht had ik slecht geslapen en was ik super bang dat ik te laat zou komen of dat ik zou verdwalen. Opgelucht begonnen we aan de warming-up met een veel te foute man. Squatten deden we niet, want we moeten nog wel een beetje energie overhouden voor die 5 kilometers. Na tien minuten ging het startschot en we startten ook nog eens lekker vooraan.

We hadden afgesproken dat we in ons eigen tempo zouden lopen (nu heeft mijn nicht mega lange benen) en gelukkig was die een beetje gelijk. We werden massaal door iedereen ingehaald, terwijl daar eigenlijk niet genoeg plek voor was. Toch lekker ons eigen tempo lopen, want anders kwamen we er natuurlijk nooit.

Ondertussen werden we twintig keer op de foto gezet door onze fanatieke vaders met fototoestellen die niet konden wachten om hun dochters in actie te zien. We hadden een lekker tempo gevonden en kwamen zo al snel bij het park, waar ik mijn moeder voorbij rende zonder dat ze het in de gaten had. Ja de laatste twee secondes, toen ik er al voorbij was. Hop het park in en daar was gelukkig een stukje verkoeling. Ondertussen was het echt al wel 25 graden en nergens stond aangegeven hoe ver we nog moesten.

We startten tegelijk met de 7 km, dus we moesten goed opletten dat we niet per ongelijk op hun route kwamen. Nergens stond aangegeven hoe ver we waren, dus we hadden geen idee. Gelukkig had drie kwart van alle mensen een mobiel bij, dus kwamen we er zo achter. We zaten al op 2.8 km! Over de helft! In de verte zagen we de splitsing en een waterpunt. Hobbelend probeerden we een beetje te drinken, maar de helft kiepten we er naast.

Dit keer zag mijn moeder me wel op tijd en stond ik weer mooi op de foto (die ze mooi maakte met mijn ‘geleende’ fototoestel). De terugweg was het zwaarst. Het water dat we in onze gezichten hadden gegooid droop nu over onze rug, maar we moesten nog even en lopen was geen optie. We liepen iets langzamer en helemaal in de verte kwam de finish in zicht. Nog even volhouden! Een eindsprint zat er niet in, maar we hadden uiteindelijk een hele mooie en snelle tijd gelopen.

We hebben allebei een pr gelopen: 32.19. Ik ben echt super trots op ons en het was super leuk om eens met mijn nicht te lopen. Ik heb genoten van de ochtend en voel tempo nu ook wel een beetje in mijn benen.

Liefs,
Eline

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Angelina
    10 juni 2016 at 12:19

    Pff goed hoor, dat zie ik mijzelf nog niet doen en dan zo op de foto komen? Haha nee dat sowieso niet. Leuk hoor!

  • Reply
    Romy
    12 juni 2016 at 17:51

    In warming up met een veel te foute man hahahha! Ik wou dit jaar ook meedoen, of nou ja eigenlijk wil ik elk jaar meedoen maar komt het er nooit van. Tof dat jij hem dit jaar wel hebt gelopen, zo’n leuk sfeertje!

Leave a Reply

Menu Title