Het kan wel

Er is me al duizend keer verteld dat ik iets niet kan. Ik ben niet dun, mooi, slim en vooral niet goed genoeg. Vooral het afgelopen half jaar is me te vaak gezegd dat ik het niet kan. Ik ben niet geschikt voor onderwijs. Ik ben niet goed genoeg; niet leuk genoeg. Ik zou in augustus nooit kunnen gaan afstuderen. Hoe kwam ik daarbij? Maar als er een ding is dat ik geleerd heb de laatste tijd is dat het mooi wel kan. Doorzetten is the key. 

Stage liep vanaf het begin van het schooljaar eigenlijk niet zo lekker. Ik klikte niet met mijn mentor en ik voelde me er niet meer op mijn gemak. Ik kon niets goed doen. Uiteindelijk wisselde ik van stage. Kwam in een hele leuke nieuwe klas, maar ook daar lag mijn ‘niveau’ niet hoog genoeg. Nee, weer niet goed genoeg. En zo hoor je dat steeds maar weer, een half jaar lang. Nu ging ik met knikkende knieën het eindgesprek in. Ik gebruikte deze quote van Loesje: “Het kan wel.” Na slopende minuten op de gang kreeg ik te horen dat het wel kan. Ik mag gaan afstuderen. Ondanks de mentoren die niet in me geloofden. Je moet de juiste mensen zoeken die wel in je geloven. Die jou kracht zien. Die je helpen om je doelen te bereiken.

Het kan wel Ik heb chronische bronchitis. Ik was vroeger absoluut niet sportief. Gym was mijn persoonlijke hel. Ook was ik niet het dunste kind, want ik kon niet van de koekjestrommel afblijven. Je bent een koekiemonster of niet. Echt fanatiek sporten zou ik nooit kunnen. Hardlopen al helemaal niet. Tijdens mijn eerste poging kwam ik de straat niet eens uit. Inmiddels sport ik 3-5 x in de week, sta ik steeds zelfverzekerder in het krachthonk, liep ik afgelopen december 9 kilometer binnen een uur en heb ik vooral heel veel plezier in het sporten. Ik moest doorzetten, maar ik kwam er. Het was niet makkelijk. Ik liep wel eens met piepende longen naar huis. Gezworen dat ik die vervloekte hardloopschoenen nooit meer aan zou trekken. En toch ga ik iedere week weer. Het kan namelijk wel. Ook met een ‘beperking’ kun je de dingen doen waar je zo ontzettend veel energie uit haalt. Laat niemand je zeggen wat je wel/niet kan.

Ik leerde vooral het afgelopen jaar dat mindset the key is to happiness. Met een negatieve mindset kom je er niet. Ik ben heel hard aan het zoeken naar mijn eigen plekje, maar ik heb het nog steeds niet gevonden. Ik blijf doorzetten, want ergens is mijn paleisje. Ik kan opgeven, of met opgeheven hoofd doorzoeken. Je moet ergens in geloven. Waarom kan jij dit? Maar vooral: Waarom zou jij dit niet kunnen? Je kunt het proberen en op je bek gaan, maar dan heb je het wel mooi gedaan. Dan ben je een prachtige ervaring rijker.

Stel jezelf deze vragen:
– Waarom zou ik het niet kunnen?
– Als ik in mezelf geloof, waarom zou ik het dan niet proberen?
– Is het erg als het niet lukt?
– Zijn andere mensen echt teleurgesteld in me? Of bedenk ik dat maar?
– Als ik er alles aan heb gedaan, hoe kan ik dan niet trots op mezelf zijn?
– Waarom zou ik er niet mogen zijn en zij wel?

We kunnen namelijk veel meer dan we denken. We moeten er alleen zelf volop in geloven.

Het kan namelijk wel,

Liefs Eline

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply
    Sonja
    6 februari 2017 at 11:59

    Super inspirerend, wat een doorzetter ben je!! Ik geloof er ook altijd heilig in dat je met een positieve mindset zó veel meer kan bereiken. Maar mij lukt het nog niet altijd even goed om die goede mindset vast te houden… Fijn dus, zo’n reminder!

  • Reply
    Bettie
    7 februari 2017 at 22:29

    If you can dream it, you can do it zeg ik altijd. Zolang jijzelf er maar in gelooft en niet teveel luisteren/bezighouden wat anderen zeggen.
    Er zullen misschien weleens dingen die tegenvallen, maar daarna weer opstaan en doorgaan! :)

  • Reply
    Kim
    8 februari 2017 at 15:29

    Mooi geschreven.
    Er zelf in geloven… Dat is het aller- allerbelangrijkste.

Leave a Reply

Menu Title